Hij is het zat!

Hij is het zat!

EN GEEF HEM EENS ONGELIJK

Vrijwel iedere deelnemer bij ons loopt hier tegenaan. Bijverdienen met een Wajong en er vrijwel niks aan overhouden. Een stage vergoeding die je weer in kan leveren. Dit motiveert echt voor geen meter.
Vandaar…….Hij is het zat en schreef het volgende

Ik ben het zat

Zat om constant aan te horen dat ik onder het wettelijk minimum moet werken terwijl dit minimum juist is gemaakt om uitbuiting te voorkomen.

Ik ben het zat om meer moeite te moeten doen om een baan te krijgen en te behouden dan Henk en Ingrid.

Ik ben het zat om altijd maar domme opmerkingen aan te moeten horen van mensen die meer verdienen dan ik en zeggen dat ik maar mijn handje op moet houden of maar moet werken voor een hongerloon en dat hun dan geloven dat dat goed voor me is.

Nee bitch ik beroof je liever van je geld dan dat ik ga bedelen.

Ik ben het zat om gemarginaliseerd te worden tot ik er psychopathische trekjes van krijg.

Ik ben het zat om aan te horen dat ik zogenaamd gehandicapt ben terwijl niemand kan beargumenteren wat die handicap nou precies is.

Ik ben het zat om via re-integratie trajecten mongolen baantjes aan te “moeten” nemen wanneer ik een complete waslijst naar ze toe stuur met meer dan 100 bedrijven waar ik zou willen werken.

Ik ben het zat om altijd zo weinig geld te hebben dat ik net rond kan komen en haast niet uit kan gaan met vrienden.

Ik ben het zat om mijn zusje te laten wachten tot ik genoeg geld heb om eindelijk een keer met haar op vakantie te kunnen.

Ik ben het zat om altijd maar te overleven in plaats van te leven door regels die mijn hele leven inperken tot ik gestoord word.

Ik ben het zat om zogenaamd niks te hebben aan mijn huidige diploma’s door de wajong regelingen en discriminatie op de Nederlandse arbeidsmarkt.

Ik ben het zat om te horen dat ik niet eens voor mij zelf mag beginnen zonder dat er financiële consequenties aan vast zitten zoals het in een keer kwijtraken van bewindvoering en geld af te moeten staan aan het UWV.

Ik ben het zat dat ik niks “mag” verdienen, sparen of uitgeven.

Ik ben het zat om voor weinig geld mezelf zogenaamd kapot te moeten werken voor een werkgever die hier dan ook nog subsidies voor krijgt.

Ik ben het zat dat niemand de psychologische impact inziet van jaar in jaar uit van weinig rond “moeten” komen terwijl ik gewoon diploma’s heb.

Ik ben het zat om als “zwak en kwetsbaar” gezien te worden vanwege het feit dat ik een wajong heb terwijl juist marginalisatie en uitbuiting een mens kwetsbaar maakt, al mijn zintuigen werken, ik zie, ik hoor, ik zit niet in een rolstoel, ik mis geen ledematen, ik heb geen spraakgebrek en toch “moet” ik onder het wettelijk minimum werken.

Ik ben het zat om van zo weinig te moeten rondkomen dat ik niet eens het verwijderen van mijn verstandskiezen en het repareren van mijn laptop kan betalen.

Ik ben een Nederlands staatsburger met slechts 1 nationaliteit en ik heb rechten.

Vandaar dat ik eis dat ik een normaal salaris mag verdienen zonder aan regels verbonden te zitten die me arm houden.

Ondertekend…

 

Henk belt

Henk belt

HENK BELT

 020… Jaaaaah met Henk
“Henkie hoe is het jong…?”
“Het leven gaat door…”

Client Henk, ofwel onze Henk zit nog steeds vast. Met Henk gaat het slecht. Henk zit 23 uur op cel. Henk heeft het moeilijk. Henk weet niet waar die aan toe is. Henk vindt dat heel lastig. Henk
wacht altijd op andere mensen. Henk wacht op instanties. Henk wacht al 17 jaar. Henk moet vaak onderzocht worden. Wat zou Henk toch mankeren? Henk belt ons 2x per week 10 minuten of we gaan bij hem langs in Lelystad. Even op adem komen, afreageren, “normale” mensen spreken. Begeleiding van buiten in detentie noemen ze dat.

Vrijwilligerswerk.

Henk informeert naar de rest van de jongens. “Hoe gaat het met deelnemer 7?” Hoe gaat het met deelnemer 1 op school?” “Hey Tommy heb jij inmiddels al een nieuwe broek?” en “Nelus ik vraag me oprecht af wat jij bij een psycholoog moet?”. Hoe gaat het met grote Dave “Hij komt toch wel bij de inhoudelijke zitting?” Komt Roger ook? “Huh wat zeg je nou je moeder is opgenomen? In de separeer?” “Ja die had toch zo’n psychose weet je”. Henk stelt deelnemer 2 gerust “Dan heeft ze nu wel de goede zorg”

Henk is een slecht goed voorbeeld voor ze. Helaas of gelukkig maar? Henk wordt in elk geval door ze begrepen alleen vinden ze het lastig om te snappen dat je niet voor jezelf op mag komen en om hulp mag vragen. Leg dat maar eens uit.

Henk is autistisch.
Henk wordt niet altijd begrepen en dat begrijpen wij wel. We hebben Henk 2 jaar mogen begeleiden en dat ging goed. Heel goed! maar het was veel. Henk wist dat wij het gevoel hadden tekort te schieten. Henk vond van niet.

Samen met Henk zijn we gaan zoeken naar dat beetje extra. Zelfstandig wonen op een rustige plek met 24 uur 7 dagen per week de mogelijkheid om zoals hij dat zelf zegt “zijn zwembad af te wateren bij de begeleiding”. Waar hij alles kan zeggen, ook al is dat soms vreemd.

Een combinatie van (waar dan ook) begeleid wonen en onze psychosociale ambulante individuele begeleiding werd het doel.

Hoe vreemd het ook mogen lijken om aan een doel te mogen werken en om uiteindelijk dat doel te halen heb je als zorgvrager de gemeente of het zorgkantoor nodig. Henk had de gemeente Zutphen hiervoor nodig in de vorm van een WMO consulent.

Deze WMO consulent kwam op locatie. In eerste instantie wilde zij telefonisch herindiceren, maar na een korte uitleg om toch echt bij ons langs te komen gezien deze complexe casus was zij zowaar daar.

Henk praat graag, zij ook…
Dat was het gesprek…

Henk neemt haar persoonlijk niks kwalijk. Wij overigens ook niet. Dit gesprek was echter wel het moment van

Serieus roet in het eten!

Zogezegd de pleuris brak uit. Een periode van onduidelijkheid en onzekerheid na dit eerste gesprek met deze verantwoordelijk WMO consulent. Een ogenschijnlijk lieve meid met het hart op de juiste plek werkzaam bij het Plein. (You know the name, you know the game)

Zij had echter een ander doel dan Henk.
In een gesprek van hooguit 45 minuten had zij in de ogen van Henk de verbluffende arrogantie om hem weinig subtiel uit te leggen dat hij waarschijnlijk over een aantal maanden, op 1 jan 2019, bij Younger at heart weg zou moeten en hij op zoek moest naar dagbesteding. Deze verbluffende arrogantie hebben wij naar Henk vertaald als totale onwetendheid, gebrek aan
exclusieve knowhow en toch suggereren dat je beter weet wat goed voor Henk is.

Henk is autistisch.
Dus al met al had het wat duidelijker gemogen, maar Henk wist genoeg. Hij moest weg bij Younger at heart en opzoek naar andere hulpverlening.

Schoenmaker blijf bij je leest.

In feite heeft desbetreffende consulent dat gedaan en eigenlijk haar opdracht per direct voltooid. Miljoenen bezuinigen (the Game) in het sociaal domein, de eventuele gevaren die dit met zich meebrengt zijn een bijkomstigheid, maar zeker in een stad als Zutphen heel erg tricky en doen pijn.

Henk was te duur!

Een autist kun je dat beter gewoon direct zeggen. Niet door als gemeente op de stoel van hulpverlener gaan zitten, keer op keer aan te sturen op behandeling en het voor Henk af te
doen als dagbesteding en Henk het terrein van GGnet te laten maaien met een grasmaaier.

Henk loopt 17 jaar in de psychiatrie; die behandel je door middel van begeleiding, vaste hulpverlening en een heel klein overzichtelijk sociaal netwerk.

“De wereld is niet zo groot er zit alleen zoveel in”

“Mijn wereld is nu vrij klein” zegt Henk. “Ze hebben ervoor gekozen om me op te sluiten, in plaats van dat er iemand naast mij is komen zitten…en het duurt me allemaal veels te lang”

Hoelang dat weet niemand…..?
(zie artikel Stentor https://www.destentor.nl/zutphen/rapport-niet-af-henk-blijft-langer-vastzitten-voor-wanhoopsdaad-in-zutphen~a0b1a624/)

Henk is autistisch.

Wordt vervolgd…

Hart voor mama

Hart voor mama

18+ 

Net 18 jaar. Volwassen dus. Al 2 jaar begeleiding van Younger at heart. Vertrouwen gewonnen. Duurde ff maar eindelijk. Hij praat. Ziel en zaligheid op tafel. “Fucking hey, Jij kreeg en krijgt het flink voor de kiezen” En dan begint het….Na een hoop ellende zie je hem groeien. Hij lacht weer en gaat voorzichtig denken aan zijn eigen toekomst. Even niet meer voor mama zorgen, maar zorgen maken dat doe je wel. Pa rent zich in ieder geval de benen uit het lijf en wil alleen het beste voor jou. Mijn complimenten zo zien wij de papa’s helaas niet iedere dag.

Je werkt keihard en je weet dat je op de goede weg bent. Muziek is alles en eveneens je houvast. Rhymes & beats helpen jou communiceren. Die bars liegen er niet om. Hier GGZ, daar crisis, opnames, psychoses, angst, pillen en sieraden. “Eigenlijk moet ze toch voor mij zorgen” zeg je dan. “Ik doe altijd de boodschappen”.

Klopt helaas. Eigenlijk ben je al best lang volwassenen. Te lang. Het wordt tijd om even kind te zijn.

Heb je weer contact met je echte vader? Okay dan ben je daar echt blij mee? “Ik vind het best spannend”. Je werkt, doet je best, je eerste optreden en ruimt zowaar een beetje je kamer op. Waarom? Omdat je je goed voelt! Je bent op je plek bij ons. Je zegt me dat het wel een soort familie lijkt. “Iedereen heeft wel iets en zo helpen wij elkaar gewoon” Ik wil gewoon bij Younger at heart blijven….

Maar helaas je bent 18. Verlengde jeugdwet betekent december a.s. wegwezen bij Younger at heart.

YAH: “Huh? Hoe kom je daar nou bij?”
KID: “Ja ik moest naar zo’n man van de gemeente en die zij dat ik in december andere hulp moet en ik mij maar moest orieneneren….?”

YAH: “Orieneren? Wat is dat? Oh Je bedoelt oriënteren. Waarvoor?”

KID: “Ja van wie ik dan begeleiding wil.”

YAH: “Huh?”

KID: “Ja hij zei zo dat ik dan maar eens op zo’n website moest kijken en met hun moest praten.”

YAH: “Maar we konden toch een jaar door met jou?”

KID: “Dat dacht ik ook maar die man die zij dat en ik dacht fuck die shit ik heb andere dingen aan me hoofd weet je. Dus ik dacht ik laat hem maar praten maar ik zeg het nu toch tegen jullie.”

STILTE

KID: “Ik weet ook niet man en pa heeft nu ook andere dingen aan zijn hoofd en moet ook rust.”

YAH: “Ga je nog naar je moeder? Ik weet niet man! Ik dacht het gaat wel goed met haar maar nu is ze weer opgenomen en ik heb dat allemaal al meegemaakt. Ik moet gewoon ook aan mezelf denken. Dus ik zie wel man.”

YAH: “Check. Ik ga die man van de gemeente wel even bellen”

Beste man is busy, maar hij belt terug… “met Younger at heart” zeg ik en geef aan wat we zojuist van KID te horen hebben gekregen.

In feite ben je direct uitgeluld. Waar het hem in zit? De toon, de ultieme wijsheid die mij ten gehore komt, de lekker boeien factor?

Hij zegt “Ik heb goede afspraken met hem gemaakt en wij hebben als gemeente ook doelen. Zijn kamer is namelijk altijd een zooitje en hij moet die wel opruimen”.

Ik probeer de beste man nog uit te leggen dat er wel grotere problemen zijn dan zijn kamer. En dat wij daar al 2 jaar keihard mee aan het werk zijn.

Ik krijg te horen dat Younger at heart zeker zijn best heeft gedaan, maar dat nu hij 18 is de tijd toch echt is gekomen om op zoek te gaan naar een nieuwe (zoveelste) hulpverlener waar hij opnieuw mag uitleggen dat hij al jaren er voor zijn moeder probeert te zijn,  en nu weer is opgenomen in de GGZ.

Als ik dan lichtelijk ontvlambaar mij netjes inhoud en op subtiele wijze de beste man probeer uit te leggen dat hij

op deze wijze het kleine beetje vertrouwen in de toekomst bij deze jongen volledig onderuit maait

en hem nogmaals uitleg dat zijn niet opgeruimde kamer nou niet bepaald een big issue is als je dag in dag uit moet knokken voor je geluk.

Nu word het bijzonder…
Ik krijg te horen van de beste man dat hij niet zo aangesproken wenst te worden en ik hem voor het blok zet.

Dan denk ik euh ik kan maar beter ophangen.

Maar dat doe ik niet ik sta hem nog even afrondend netjes te woord. Ik dring niet tot hem door en dat is mij niet vreemd dus waarom die laatste poging?

En hij heeft een punt. Wij zitten helaas net niet in die oh zo volwassen raamovereenkomst binnen deze gemeente waar maatwerk er niet echt toe doet. De reden hiervan kom ik een andere keer op terug. Heeft iets te maken met de hoeveelheid formulieren die je in moet vullen…

Ik bel vader en moet hem helaas vertellen dat het nog geen gelopen race is.

Hij reageert niet verbaast. “Valt niet mee te praten dat soort types. Ik bel morgen wel even met Veilig thuis”

Ik vraag hem waar we hem op dit moment mee kunnen ontlasten.

Hij geeft aan dat we er voor zijn zoon moeten zijn.

En dat zijn we…
Nog een paar maanden kun je bij ons terecht. Weg uit de ellende die jij niet kan veranderen en daarna… Dan mag je het zelf uitzoeken en kennis gaan maken met de zoveelste hulpverlener. Je bent namelijk 18.

“Ik vind echt zielig voor hem” geeft een van de andere deelnemers aan. Hij zegt me dat zo’n 20 keer die dag en dan komt die met de oplossing. “Hij mag wel bij mij wonen. Ik kan hem ook wel helpen”.

Ik zeg hem das heel lief van je,  maar ook jij moet aan jezelf denken.

Vlak voor dat we richting huis gaan zegt
KID: “Hey man heb je een papiertje dan teken ik ff een hart voor mijn moeder of is dat gay….?”

Lemp zegt: “Hey het gaat om je moeder dan is helemaal niks gay!”