EN GEEF HEM EENS ONGELIJK

Vrijwel iedere deelnemer bij ons loopt hier tegenaan. Bijverdienen met een Wajong en er vrijwel niks aan overhouden. Een stage vergoeding die je weer in kan leveren. Dit motiveert echt voor geen meter.
Vandaar…….Hij is het zat en schreef het volgende

Ik ben het zat

Zat om constant aan te horen dat ik onder het wettelijk minimum moet werken terwijl dit minimum juist is gemaakt om uitbuiting te voorkomen.

Ik ben het zat om meer moeite te moeten doen om een baan te krijgen en te behouden dan Henk en Ingrid.

Ik ben het zat om altijd maar domme opmerkingen aan te moeten horen van mensen die meer verdienen dan ik en zeggen dat ik maar mijn handje op moet houden of maar moet werken voor een hongerloon en dat hun dan geloven dat dat goed voor me is.

Nee bitch ik beroof je liever van je geld dan dat ik ga bedelen.

Ik ben het zat om gemarginaliseerd te worden tot ik er psychopathische trekjes van krijg.

Ik ben het zat om aan te horen dat ik zogenaamd gehandicapt ben terwijl niemand kan beargumenteren wat die handicap nou precies is.

Ik ben het zat om via re-integratie trajecten mongolen baantjes aan te “moeten” nemen wanneer ik een complete waslijst naar ze toe stuur met meer dan 100 bedrijven waar ik zou willen werken.

Ik ben het zat om altijd zo weinig geld te hebben dat ik net rond kan komen en haast niet uit kan gaan met vrienden.

Ik ben het zat om mijn zusje te laten wachten tot ik genoeg geld heb om eindelijk een keer met haar op vakantie te kunnen.

Ik ben het zat om altijd maar te overleven in plaats van te leven door regels die mijn hele leven inperken tot ik gestoord word.

Ik ben het zat om zogenaamd niks te hebben aan mijn huidige diploma’s door de wajong regelingen en discriminatie op de Nederlandse arbeidsmarkt.

Ik ben het zat om te horen dat ik niet eens voor mij zelf mag beginnen zonder dat er financiële consequenties aan vast zitten zoals het in een keer kwijtraken van bewindvoering en geld af te moeten staan aan het UWV.

Ik ben het zat dat ik niks “mag” verdienen, sparen of uitgeven.

Ik ben het zat om voor weinig geld mezelf zogenaamd kapot te moeten werken voor een werkgever die hier dan ook nog subsidies voor krijgt.

Ik ben het zat dat niemand de psychologische impact inziet van jaar in jaar uit van weinig rond “moeten” komen terwijl ik gewoon diploma’s heb.

Ik ben het zat om als “zwak en kwetsbaar” gezien te worden vanwege het feit dat ik een wajong heb terwijl juist marginalisatie en uitbuiting een mens kwetsbaar maakt, al mijn zintuigen werken, ik zie, ik hoor, ik zit niet in een rolstoel, ik mis geen ledematen, ik heb geen spraakgebrek en toch “moet” ik onder het wettelijk minimum werken.

Ik ben het zat om van zo weinig te moeten rondkomen dat ik niet eens het verwijderen van mijn verstandskiezen en het repareren van mijn laptop kan betalen.

Ik ben een Nederlands staatsburger met slechts 1 nationaliteit en ik heb rechten.

Vandaar dat ik eis dat ik een normaal salaris mag verdienen zonder aan regels verbonden te zitten die me arm houden.

Ondertekend…