Een hulpverlener, of misschien net niet.

20th March 2017
Posted in Yah
20th March 2017 admin

Jooooh, je bent 15, 16, 17. Je weet toch, het leven is één feest.
Beetje chillen, beetje rocken en school is fuck.
Maar wazig sta je ´s morgens op.
Wast je zusje, hug your brother, Pa is gone en Ma is zoek.
Maar incasseer het makker, gevoelig hart.
Ben je begaan met de verwarde zielen, de dronkaards en de junks.
Zijn het hun verhalen die voelen als je eigen tranen.
Nee, niet die natte maar daar boven in je kop.
Joh, je blijft geen 15, 16, 17. Je staat wel op.
Word je hulpverlener, deel je hun verdriet.
Maakt dan vrienden die je veel te vroeg verliest.
Of ziet ze soms nog dwalen, holle ogen in hun kop.
En dan komen ze nog vragen met uitgestoken hand.
Een peuk, wat cash, wil je effe dit of effe dat.
Moeilijk te verkroppen. Hulp had uitkomst kunnen bieden. Maar ik denk het niet.
Misschien iets anders, wat niet als hulp had gevoelt.
Misschien een gast met straat allure, niet zo´n geitenwollen sok.
Dan zou je misschien wél janken, tegen muren slaan en schoppen.
Niet meer zoveel zuipen en het blowen even stoppen.
Maar je komt er zelf wel uit.
Met je bijzonder grote hart.
Tijd geneest de meeste wonden, maar het blijft soms fuckin´ hard.
Als je niet je hart gaat luchten en je kop van tranen barst.
Ik heb te doen met jullie vragen maar het komt me erg dichtbij.
Ik wens je een welgemeend goed leven.
Alle 15, 16 en enzovoort jarigen.
Met een net iets te groot hart.

Was getekend Mo,
Een hulpverlener, of misschien net niet.