Op het marktplein in Twello is er een helling met uitstekende stenen. Uitstekend als in steken boven de rest uit (In de zomermaanden fungeert de helling als quasi-fontein / waterval). Op de helling spelen twee jongens van pak ‘em beet acht jaar. Een van hen roept: ”Je mag alleen op de uitstekende stenen lopen anders ga je dood!”. “OK!” antwoord het andere jochie.

Hij haalt de raarste capriolen uit om maar niet op de niet uitstekende stenen te komen. Het is een spel. De jongens reageren op bedachte regels die op dat moment bij hun fantasiewereld horen.

Uitstekend!

De jongens groeien op en worden geconfronteerd met nieuwe regels. De omgang is verandert? “Hey” zegt de ene jongen, “Je moet geen jonko’s roken anders ga je dood!”. Waarop het opgegroeide jochie in plaats van “OK!, Ach man, dood gaan we toch!” antwoord. Zouden de regels dan zoveel verschillen in het eggie! Zijn de regels anders in de belevingswereld van hen die jonger zijn?
De belevingswereld is een uitstekende realiteit voor hen.

Waar is wat verandert? Is het überhaupt verandert?
Het leven is een uitstekend spel dat wij met zijn allen spelen?